Çanakkale Şehitlerimiz
Ceylandan hızlı koştular,
kumandanının "Arş" emriyle birlikte hep bir anda harekete geçebilen muntazam, disiplinli ve intizamlı bir birlikti 57.alay.
İmamın ALLAH-u ekber sesiyle eğildiler.
ALLAH-u ekber sesiyle doğruldular.
Ve yine ALLAH-u ekber sesiyle hep birlikte o yüce yaradanın huzurunda kıyama durdular.
Rükuya gittiler ve secdeye baş koydular.
Yarabbi.
Bu ne ulvi bir manzaradır?
Gözlerde meleki bir safiyet.
Başlar,hakiki bir teslimiyet ve tevekkül ile hafifçe öne doğru eğik.
Dudaklar kıpır kıpır.
Onu, kainatı ve kainatın içindeki cümle mevcudatın Halık'ı yaratıcısı, ve hakiki sahibi olan ALLAH'ı zikrediyorlar.
Gönüller bir.
Kalbler bir.
Ona ibadet etmenin lezzet ve huzuru ile seher vaktinin saflığı ve duru berraklığı içinde sermest.
Ve duaya kalkan eller
Son defa da olsa.Semaya kalkan eller.
Mehmetçiğin yüzünde dalga dalga huşu var.
Mehmetçiğin yüzünde vecd ile şevk dolaşıp durmakta.
Bu anlar onların bu fani dünyadaki son anlarıydı ama
Belki de hayatlarının en lezzetli, en huzurlu ve en kıymetli anları.
Son namaz ve dua bittiğinde gün ağarmış,
Aydınlık güneşli ve güzel bir gün başlamıştı.
Hiçbir zaman duayı dillerinden eksik etmeyen
Bu mehmetçikler kalblerinde ilahi neş'eler manevi lezzetler ve saadet tebessümleri ile birlikte yola koyuldular.
yemediler,
içmediler,
Kartaldan yüksek uçtular,
Bulut dolu dağları duman olup aştılar.
Ayazları yorgan ettiler uykularına,
Güneşin gölgesinde soluklandılar.
Ve hiçbirisi bir daha geri dönmedi...
Gittiler.
Sadece bir gün içinde yaklaşık 10 bin vatan evladı.
Bir daha geri dönmemek üzere gittiler.
saglayanlarin kemiklerini
sizlatmadan...!!!!!
Iyi...!!!!!!!!!!!! mirasci evlatlar
olarak...!!!!!!!!!!!!!!!
Rahmet icinde yatin Ruhlariniz Sad olsun
Atalar...diyorum,
El-Fatiha.
N.C.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder