Kitabi okumadan, Insani tanimadan ne yaparsin?
Ya atarsin!Ya yirtarsin!Yada bos bos bakarsin!
Akil verilen! FikirlerIni yurutebilen tek canlisin...
Kitabin cildinden icindeki konuyu anliyamazsin.
Kiyafetinden insani tanidiysan sen on yargisin!
Degerini bilmedigine,Yanlis yada fikirsiz bakarsin.
Rabbim OKU emir kilmis! Insan gibi! Tek akilsin!
Isitmeyle olmaz! Bilmedigini yanilgi duyarsin,
Bol bol oku, Gercegi ancak okuyunca anlarsin.
Dis gorunumlere bakma! Insan da aldanirsin!
Selam ver! tanis, konus, sosyalles, Kaynasirsin.
Bazan soyle dersin; Iyiki tanidigim insansin,
Bazan da cok sevecegin insana kavusursun.
Insan ozunun, melege yakinligini anlarsin,
Mala mulke,Yeter ki kotu hirslarla dalmasin.
Tani ,oku! yeni yeni zihnindeki perdeler acilsin,
Yildizlar gibi guzelliklerin farkina,Sende varirsin,
Okudukca inan ki yepyeni bilgiler arayacaksin!
Nurla parildiyan yildizlar gibi, isiyan insansin.
Bildiklerinle sende etrafina isik sacacaksin
Kitaplar bir koseye atilmasin, Kapali kalmasin.
Kitabi okuyunca insani taniyinca degerini anlarsin!
Insanlik, Bu alemde ebedi isiklar gibi parildasin...
Nurgun Ceritoglu
030712/RZ
