DOGUNUN ILK ISIKLARI...
Bulutlar icinde,Sakli mi? Melekleri...
Bak gor! Bulutun bile var secdeleri.
Yoksa bulut gorunumlu melek mi!
Sabahda ki ebemkusaginin renkleri...
Yaradanin gonderdigi sanki nur seli,
Uyanip bu ruhanilik seyredilmeli...
Bir bakarsin ki yuzun yas icindeki,
Tek esi,Dunya irmaklari selaleleri.
Anlamasan da icinde olan garibligi,
Yikanircasina ruhunun enginligi,
Diklestirir seni sabahin dinginligi.
Karisiverir o an! Birde ezan sesi...
Deger uyanmana,Tan vakti erkeni,
Belirtisi de icteki yasam sevinci.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Insana bilinmezlik! ''Us'' kaynak yeri,
Kaynak yaradanin nurdan zerresi mi?
Zerrenin zerrecikleri mi?Bilinemez ki!
Acaba ulasilir mi! Gozlesek de bilimi.
Bilimin,Konu da cevabi aciz degil mi?
.
.
.
Tum gorebildigim mutlaka sebebli ki,
Akip giden bulutlar bile, Ne sevincli!
Sebebsizi mi? Yarattigina olan sevgisi
Sevgiyi gorursun inceleyince evreni...
Ak pak olsun, Gunun, Tum sevinci,
Yaradan dan ice suzulen isiklar gibi.
Gidersin! Tum kemleri ve kederleri!
Gunaydin:) Dogan ''gun isiklari'' gibi...
Nurgun Ceritoglu/RZ/300512
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder